6. كتابخانهٴ مارسيليوس. مجموعهٴ بزرگ كتابهاي مارسيليوس از طرف او به كتابخانهٴ دانشگاه هايدلبرگ به ارث رسيد و او بيش از هركس شايستهٴ عنوان بنيانگذار آن كتابخانه است. بر اساس نامهاي كه دكتر كارل پرايزِندانتس، رئيس كتابخانهٴ دانشگاه هايدلبرگ برايم نوشت (شانزدهم ژوئيهٴ 1937) هنوز برخي نسخههاي خطي كه متعلق به مارسيليوس بوده ممكن است وجود داشته باشد، كه در اين صورت نه در كتابخانهٴ هايدلبرگ، بلكه در مجموعهٴ پالاتيناي كتابخانهٴ واتيكان است.
يان دو ويْرت
جراح و شاعر تعليمي فلاندري (وفات: 1362؟)
خانوادهٴ دو ويرت اعضاي صنف پارچهفروش در ايپرا بودند. يان خود را استاد جراح ميخواند.
¿ دو يادداشت ديگر مربوط به جراحان فلاندري معاصر، يعني يان ايپرمان ايپرايي (وفات: حدود 1330) و توماس شلّينك اهل ثينِن (برآمدنش سال 1343). دربارهٴ او در مقام جراح هيچ نميدانيم . درسال 1362(؟) از دنيا رفت.
او تحت تأثير مايرلانت (سيزدهم ـ2) در حدود 1351 منظومهاي تعليمي سرود به نام آموزش نو دربارهٴ هفت گناه كبيره و ده فرمان (در3670 بيت). نام ديگر آن
آيينهٴ گناهان است. نام نخست، يعني آموزش نو ممكن است با الهام از آيين فلاندر تأليف يان فان بوئِندال در سال 1346 در آنتوِرپ باشد. هدف منظومه در وهلهٴ اول اخلاقي است، ولي در عين حال توصيفهاي طنزآلود و اشارههاي جالبي دربارهٴ عادات و رسوم آن عصر دارد.
منظومهٴ ديگر به شكل محاوره و تاحدي شبيه مارتين، تأليف مايرلانت است، به نام مباحثه
ميان روگر و يان كه دربارهٴ توفيق (فيض الهي) و اختيار است و احتمالاً بهخاطر دشواري موضوع بيش از آموزش نو حالت خشك و مطنطن دارد.
ب. مسيحيت شرقي
1. بيزانس
يوآنس قبرسي
عالم ديني بيزانسي (وفات: پس از سال 1359).
مخالف گريگوريوس پالاماس، دومين شخص از نظر اعتبار در قياس با نيكهفوروس گريگوراس كه پس از مرگ او در سال 1349 هنوز زنده بود. آثاري در رد پالاميتيان و بر ضد نيلوس كاباسيلاس (سراسقف سالونيك 1360ـ1361)، رسالهاي درباب الحاد و رسالهاي در الهيات ارتدكسي به سبك آثار ديني كليساي غرب نوشت (به نام تشريح مقدماتي متون ديني)، كه